Dziś jest , imieniny obchodzą:

Wielkanocne baby, babki i babeczki

Trudno uwierzyć, że za nami już kolejna zima i pierwszy kwartał roku. Trzy miesiące zleciały jak z bicza trzasnął, a część z nas nadal nie zabrała się za realizację postanowień noworocznych ani za obiecaną sobie zmianę stylu życia. Nadal biegamy z językiem na brodzie próbując podołać wszystkim domowym i rodzinnym obowiązkom.

 

Perfekcyjne panie domu niemogące sobie pozwolić na odpuszczenie niektórych rzeczy oraz włączenie w ich wykonanie innych członków rodziny. Takie samorodne Zosie-Samosie, które wszystko robią najlepiej. W końcu, nikt inny nie piecze tak świetnych ciast, jak my. Nikomu nie wychodzi tak smaczna pomidorowa, ogórkowa czy gulasz, jak nam. Mąż nie potrafi tak dobrze zająć się dziećmi, jak ich rodzicielka. Teściowa nie umie ładnie cerować, skracać spodni i przyszywać łat. Nawet własna rodzona matka nie dorasta nam do pięt w pucowaniu okien, podłóg i mebli na wysoki połysk. Monsieur Propre też zostaje za nami daleko w tyle. Choć nieco pomaga odczyścić zabrudzone powierzchnie i za to mu dziękujemy. Takie to z nas babki na medal i to tylko i wyłącznie złoty. Zawsze naj. I zawsze na pierwszym miejscu na podium, na które niekiedy ledwo dajemy radę się wgramolić zmęczone, wycieńczone i całkiem wyprute, jak sflaczałe dętki ze starego roweru. Zwłaszcza gdy nadchodzą święta...

 

Bo święta do dla nas prawdziwe wyzwanie. Zwłaszcza wielkanocne, połączone z wiosennymi gruntownymi porządkami. Dom, od sufitu do podłogi, musi lśnić. Szyby, firanki, zasłony, pościel, obrusy, serwety, ręczniki, dywany, kapy, koce, narzuty, ubrania, pierzyny, poduchy i kołdry. Wszystko to musi być porządnie wywietrzone, wytrzepane, odkurzone, wyprane, wyprasowane, wymaglowane i wybielone. Na cacy. Tak, żeby „biel stała się jeszcze bielsza”, a czyste okna jeszcze czystsze, bardziej lśniące i bez grama smugi. A co tam, niech sąsiadce oko zbieleje z zazdrości na widok naszych szyb i firanek. Po kilkudniowej rewolucji porządkowej, zabieramy się za szykowanie wielkanocnych potraw i wypieków. Wśród domowej roboty wyrobów, od których uginać się będzie świąteczny stół, królować niepodzielnie muszą mazurki oraz piaskowe i drożdżowe baby, najlepiej polane z lekka lukrem i udekorowane bukszpanem. Wśród nich spocznie wielkanocny baranek i dziesiątki talerzy, półmisków, miseczek i tac z kolejnymi arcydziełami sztuki kulinarnej, które wyszły spod naszych spracowanych dłoni. Najwięksi mistrzowie patelni nie umywają się nawet do naszych sałatek, pieczeni, żurku, pasztetów, barszczu, pieczystego i innych smakołyków, które będziemy natrętnie podsuwać przejedzonym domownikom i niezliczonym gościom. Same może też coś skubniemy, jeśli sił nam starczy i wcześniej nie zaśniemy przy kuchennym stole śniąc słodki – jak marcepanowy baranek – sen o pięknej zadbanej, radosnej i wypoczętej królewnie, jaką kiedyś tam, w zamierzchłej przeszłości byłyśmy. Kiedy nadmiar rodzinnych i domowych obowiązków, ten drugi pełny i bezpłatny etat, nie uczynił z nas wiecznie gderającej i użalającej się na swój los Baby Jagi.

 

Zamiast stać się zrzędliwą starą wiedźmą, zmęczoną nadmiarem zajęć i nieustannym brakiem wolnego czasu, lepiej oddelegować część prac domowych, tych przedświątecznych i tych zwyczajnych, pozostałym członkom rodziny. W zależności od wieku i możliwości naszych domowników, podzielmy się sprzątaniem, zakupami i gotowaniem, tak jak w pierwszy dzień świąt, dzielimy się święconym jajkiem. Niech mąż zrobi zakupy. Nawet jeśli kupi coś co nie trzeba czy nie takie jak chciałyśmy, zyskamy na czasie. Niech dzieci odkurzą, wytrą kurze, udekorują wielkanocne koszyczki. Niech synowie włożą pranie do pralki i posprzątają swoje pokoje, a córki niech zrobią pisanki i porządek w szafach. W końcu radość z dzielenia się pracą i zadowolenie z podołania wyznaczonym obowiązkom przyda im się w dorosłym życiu. Zaangażujmy nasze pociechy do pomocy w kuchni. Niech zrobią z nami własne babeczki, którymi pochwalą się gościom. Może wyjdą koślawe i z zakalcem, ale będą ich własnym dziełem sztuki kulinarnej. W końcu od czegoś trzeba w życiu zacząć. A że nigdy nie jest za późno na naukę i na wprowadzanie zmian, my także się czegoś nauczymy.

 

Przede wszystkim – odpuszczać. Dać sobie prawo do chwil wytchnienia i czasu wolnego. Do zajęcia się sobą i swoimi potrzebami, wciąż dotąd odstawianymi na boczny tor, jak nikomu niepotrzebny pusty wagon. Choćby kosztem doskonałości wykonanych rzeczy. Może nie zrobimy czterech różnych ciast na Wielkanoc i podamy gościom kupny mazurek, ale to przecież nie grzech. W zamian, zyskamy czas na wiosenny zabieg w gabinecie kosmetycznym czy wizytę u fryzjera. A może zdążymy się wybrać do lekarza specjalisty. Tak długo już odkładamy badania kontrole, zrobienie okularów czy wyrwanie zęba. Nam także należy się wiosenny przegląd, a jeśli potrzeba, to i gruntowny remont. Przewartościowanie życia i jego priorytetów. Solidne zadbanie o swoje zdrowie i sylwetkę. Zdrowe odżywianie, które co prawda wymaga wysiłku i czasu, ale przynosi niezliczone korzyści. Spacery z dziećmi, mężem czy psem. A może jednodniowy wypad za miasto, zamiast świątecznej posiadówki przy stole. Z pewnością warto wprowadzić kilka zmian w dotychczasowej organizacji życia codziennego i rozpisce domowych obowiązków. Nam, „kobietom pracującym, które żadnej pracy się nie boją”, pozwoli to na złapanie oddechu, a rodzinie – na cieszenie się zadowoloną, uśmiechniętą i bardziej wypoczętą mamą i żoną. W końcu lepiej dzielić świąteczny posiłek z fajną i zadbaną babką, tryskającą radością i pozytywną energią, niż z zaniedbanym czupiradłem z podkrążonymi oczyma, które bardziej przypomina starą babę, niż spełnioną życiowo sexy babeczkę z poczuciem własnej wartości i godności.

Polecamy

Każdy sportowiec narzeka na ten hormon. Utrudnia on życie ciężarowcom, kulturystom, atletom i wszystkim tym, którzy chcą cokolwiek zrobić ze swoim ciałem, swoją kondycją, swoim wyglądem i ze swoimi osiągami.

 

Oto facet, który mówi o sobie, że jest nieśmiałym introwertykiem, a potrafi rozśmieszyć pół kraju. Który boi się jeździć autem, a jest pilotem rajdowym. Oto facet zakochany w Lidzbarku Warmińskim tak mocno, że odda mu za chwilę kawałek swojego ciała.

Kiedyś, gdy Nowinki dopiero pojawiły się w Holandii, w jednym z pierwszych tekstów napisałam, że moim talentem, lub może powinnam użyć słowa „szczęściem”, jest poznawanie niesamowitych ludzi.

Mój mąż już od dobrych kilku lat słucha podcastów. Osobiście zawsze myślałam, że to coś w rodzaju audiobooka, i uparcie twierdziłam, że jeżeli mam sięgnąć po książkę, to już wolę taką tradycyjną, z kartkami i do czytania.

Nie istnieją ogólnounijne przepisy, które regulowałyby sposób opodatkowania dochodu obywateli UE, którzy mieszkają, pracują lub przebywają poza swoim krajem pochodzenia.

Zgodnie z Ustawą o ubezpieczeniu zdrowotnym (Zorgverzekeringswet) każda osoba mieszkająca lub pracująca w Holandii ma obowiązek, w ciągu czterech miesięcy od przyjazdu, zarejestrować się u ubezpieczyciela zdrowotnego, który pokryje koszty leczenia.

W niedzielę, 15 marca, w Malden odbył się XV Festiwal Polskiej Poezji dla Dzieci - Wierszowisko 2015 pod patronatem medialnym m.in. „Nowinek”. Jego organizatorką od początku istnienia była Małgorzata Smółka, dla której ten festiwal stanowi historię pobytu w Holandii.

Drogie Panie (a może niektórzy Panowie też?), czy Wy też wykupujecie półki w drogeriach i salonach kosmetycznych podczas wyjazdów do Polski? Ja zdecydowanie tak...!

Muszę przyznać, że to było dziwne, nawet jak na mnie. To, że wzruszam się wszędzie i z najdrobniejszych powodów jest już dość znane.

W dniu 15 listopada 2014 r. w Studio 21 w Hilversum k. Amsterdamu odbyła się trzecia edycja konkursu Polak Roku w Holandii.

 

Reklama

Galeria

  • Miss Fitness
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Koncert Budki Suflera
  • Agnieszka Steur
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Dzień Dziecka 2012
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Ani Mru Mru
  • Mini galeria 03
  • Mini galeria 04
  • Bal Karnawałowy 2011