Dziś jest , imieniny obchodzą:

Zmęczona czy wypalona?

Ciągłe osłabienie, uczucie wyczerpania fizycznego i psychicznego, brak radości życia, apatia, kłopoty ze snem, przemęczenie. Objawy te dotykają z roku na rok coraz większą liczbę osób, zwłaszcza kobiet, starających się podołać wszystkim spoczywającym na nich obowiązkom. Za obciążającą pracę na dwóch etatach – w pracy i w domu – a także za nieustanne dążenie do perfekcjonizmu – płeć piękna płaci bardzo wysoką cenę.

 

Trwające najczęściej długie lata przeciążenie obowiązkami, wynikającymi z pracy zawodowej i sytuacji rodzinnej, sprawiają, że zwyczajne zmęczenie będące reakcją organizmu na wysiłek fizyczny i napięcie psychiczne, przeradzają się w stan ciągłego wyczerpania określanego mianem „wypalenia”. Najczęstszymi objawami tego syndromu – poza wspomnianymi już zmęczeniem i apatią – są bóle głowy, zwiększona zapadalność na infekcje, bezsenność lub zakłócenia snu, drażliwość, zmienność nastrojów i zachowań, uczucie zniechęcenia i znudzenia.

 

Syndrom wypalenia dzieli się na dwa – mocno ze sobą powiązane – rodzaje: emocjonalne i zawodowe. Pierwsze, przejawia się z reguły emocjonalną pustką, zmęczeniem relacjami, w których się tkwi, wyczerpaniem zasobów psychicznych i fizycznych, a także bólami głowy czy brzucha, nadciśnieniem i zaburzeniami snu. Niekiedy pojawia się apatia, depresja, poczucie osamotnienia, bezużyteczności, beznadziei i lęku, a także emocjonalne wybuchy (złości, płaczu). Sprawnie funkcjonująca dotychczas jednostka nie ma sił, by iść do pracy, pobawić się z dzieckiem czy wyjść na spotkanie z przyjaciółmi. Niekiedy nie daje nawet rady opuścić własnego łóżka. Ważna w tej sytuacji jest świadomość, że nie jest się samemu, że są w pobliżu ludzie, którzy mogą pomóc.

Warto chociażby porozmawiać z bliską osobą, przyjaciółką, siostrą czy mężem. Istnieje możliwość wizyty u psychologa, a w niektórych wypadkach u psychiatry. Pomocy można też szukać u lekarza rodzinnego. Nie z

awsze za pierwszym razem osoba cierpiąca na zespół wypalenia spotyka się ze zrozumieniem. Niekiedy można usłyszeć banały w stylu: „nie narzekaj, zaciśnij zęby i przeczekaj” lub „masz świetną pracę, wspaniałą rodzinę, już kto jak kto, ale ty naprawdę nie masz powodów do narzekań”. To znak, że trzeba zwrócić się o pomoc do innego specjalisty czy innej bliskiej osoby, która nie będzie osądzać, ale będzie starać się zrozumieć stan, pustej w środku i zmęczonej, wypalonej kobiety.

 

Drugie, pojawia się niezależnie od miejsca wykonywanej pracy i zawodu. Może dotyczyć zarówno osób na wysokich stanowiskach, jak i tych, które pracują w zawodach wymagających mniejszych kwalifikacji. Wypaleniu zawodowemu sprzyjają m.in. przeciążenie nadmierną ilością obowiązków, brak rozwoju zawodowego, rutyna, niska samoocena, niepewność, kwestionowanie kompetencji, konflikty interpersonalne w miejscu pracy, mobbing, przeciążenie nadmierną ilością obowiązków. Wypalenie zawodowe przejawia się zniechęceniem się do pracy, pesymizmem, drażliwością, coraz mniejszym zainteresowaniem spawami firmy i własną karierą.

 

Pracownik żyje w ciągłym napięciu, nękany przez różnego rodzaju lęki i bezsenność, która dodatkowo potęguje pogłębiające się poczucie zmęczenia fizycznego. Ważną rolę w zapobieganiu wypaleniu zawodowemu odgrywa właściwa organizacja pracy, rozwiązywanie konfliktów nabrzmiałych w firmie, wsparcie przełożonych i współpracowników. Dużą rolę odgrywa także asertywna postawa w relacji z kolegami i koleżankami z pracy, jak również z szefostwem, zwłaszcza z bezpośrednim kierownictwem. Jasne określenie swoich granic, dokładne wyszczególnienie obowiązków, zdolność odmowy oraz umiejętność wyrażenia siebie, swoich potrzeb i przekonań maja także duże znaczenie. Istotne jest również trafne ocenianie własnych kompetencji i możliwości oraz oczekiwań w związku z wykonywaną pracą. Wypalenie zawodowe dotyka ludzi bez względu na wiek i dotyczy ludzi coraz młodszych. Dawniej wiekiem, w którym najczęściej dochodziło do wypalenia było 40+, potem 30+. Obecnie spotyka się już wypalonych 20-latków. Najbardziej podatne na wypalenie są osoby neurotyczne, nadwrażliwe, o niskim poczuciu własnej wartości, zależne, postrzegające różne sytuacje bardziej w kategoriach zagrożenia niż wyzwania.

 

Zarówno wypalenie zawodowe, jak i emocjonalne, mają ogromny wpływ nie tylko na jakość wykonywanej pracy, ale także na relacje ze znajomymi, związki partnerskie, czas wolny i życie codzienne w obrębie rodziny. Najbardziej dotykają one jednak osobę, której ten syndrom chorobowy dotyczy. Człowiek taki staje się nadmiernie agresywny lub zbyt uległy w odgrywanych przez siebie rolach (praca, dom, relacje społeczne), zaniedbuje swój rozwój zawodowy i osobisty, niedostatecznie dba o swoje ciało, dietę, ćwiczenia fizyczne, sen i relaks. Dlatego niezmiernie ważne jest zapobieganie wypaleniu przede wszystkim poprzez regularny odpoczynek, uprawianie sportu, relaks, rozwijanie swojego hobby i pasji. Poleca się także wyjazdy na łono natury, wykorzystywanie przysługujących urlopów (na rzeczywisty odpoczynek a nie remonty, wielkie porządki czy załatwianie zaległych spraw), spotkania z przyjaciółmi i rodziną. Ważne jest także rozwijanie swoich pasji i umiejętności, poszerzanie horyzontów np. poprzez naukę obcego języka, zdobycie nowych kwalifikacji, czytanie książek. Należy zwalczać częstą u kobiet przypadłość robienia kilku rzeczy naraz, w tym samym czasie. Trzeba tak się zorganizować, aby móc wykonywać obowiązki po kolei z przerwami na odpoczynek, zarówno codzienny jak i weekendowy czy wakacyjny. A wówczas starać się nie myśleć o rzeczach do zrobienia, o czekającym po powrocie nawale pracy, zaległym prasowaniu, sprzątaniu czy kłopotach w firmie. Zwyczajnie, należy dać sobie chwile wytchnienia, na które kobiety zasługują w szczególności, jak nikt inny na świecie.

 

Sygnały ostrzegawcze, na które warto zwrócić uwagę: 

  • poczucie przepracowania, brak chęci do pracy; 
  • niechęć wychodzenia do pracy; 
  • poczucie osamotnienia; 
  • postrzeganie życia jako ciężkiego; 
  • brak cierpliwości, drażliwość, poirytowanie na gruncie rodzinnym; 
  • częste choroby i infekcje (częste bóle głowy i dolegliwości przewodu pokarmowego, grypy i przeziębienia)
  • utrata apetytu;
  • negatywne myśli, niekiedy nawet samobójcze;
  • złość i niechęć; 
  • poczucie winy; 
  • brak odwagi i obojętność; 
  • izolacja i wycofanie się; 
  • codzienne uczucie zmęczenia i wyczerpania; 
  • częste „spoglądanie na zegarek”; 
  • wielkie zmęczenie po pracy; 
  • niechęć do zmian; 
  • częsta nieobecność w miejscu pracy.

 

Edyta Wiśniewska

Polecamy

W Polsce od lat trwa debata nad tym, jak promować nasz kraj za granicą. Do tej pory nie było jednolitego przekazu co do tak zwanej „marki Polska”. Może to się zmienić. 30 czerwca 2015 r.

Wakacje zaczęły się na dobre i naturalną koleją rzeczy jest częstsze niż zazwyczaj wychodzenie na różne imprezy, poznawanie nowych ludzi, słowem – wspaniała zabawa. Trzeba jednak pamiętać o niebezpieczeństwie, jakie może się z tym wiązać.

 

21 listopada 2015 r. w Studio 21 w Hilversum odbędzie się uroczyste wręczenie nagród laureatom konkursu Polonus Roku. Przedstawiamy Państwu jedną z kandydatek Joannę Hoppe, naszą współpracownicę, nominowaną w kategorii Młody Polak Sukcesu.

 

Dwudziestego pierwszego listopada w „studio 21”, w Hilversum zostały ogłoszone wyniki konkursu „Polak Roku 2015 w Holandii”.

 

Od dziecka uwielbiałam spędzać wakacje nad morzem. Nieodłącznymi elementami letniego wypoczynku są dla mnie plaża i ciepła woda.

Zmieniają się czasy i ludzie, ale nie święta czy tradycje. Dlatego też już od pokoleń, marzec kojarzy się powszechnie z Międzynarodowym Dniem Kobiet, obchodzonym ósmego dnia tego właśnie miesiąca.

 

Na początku warto wyjaśnić podstawową definicję – CAO jest to układ zbiorowy pracy, czyli taki układ, w którym znajdujemy informacje odnośnie obowiązków pracowników i pracodawcy. Zawiera on także informacje odnośnie umów i wynagrodzenia itp.

Czy znają Państwo Polaków wyróżniających się w holenderskim świecie nauki i techniki? Polaków prowadzących działalność gospodarczą, lub też w zakresie kultury i sztuki? Energiczne i młode osoby, które mają na swoim koncie ogromne sukcesy?

 

Mróz i zimny wiatr to największy nieprzyjaciel naszej skóry, która w zimowe dni staje się bardziej sucha, szara i nadwrażliwa. Codzienne nawilżanie, delikatne oczyszczanie i odpowiednia ochrona to kilka sposobów na to, jak temu zapobiec.

 

Obecne w wielu krajach północy, a także zdobywające popularność na innych szerokościach geograficznych piwo świąteczne stało się nieodłącznym elementem piwnego krajobrazu. Często ciemne i mocne dobrze się wkomponowuje w zimowe klimaty oraz kuchenne przepisy.

Reklama

Galeria

  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Dzień Dziecka 2012
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Agnieszka Steur
  • Koncert Budki Suflera
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Miss Fitness
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Mini galeria 03
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Ani Mru Mru
  • Mini galeria 04
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Koncert Golec u-Orkiestra