Dziś jest , imieniny obchodzą:

Zmęczona czy wypalona?

Ciągłe osłabienie, uczucie wyczerpania fizycznego i psychicznego, brak radości życia, apatia, kłopoty ze snem, przemęczenie. Objawy te dotykają z roku na rok coraz większą liczbę osób, zwłaszcza kobiet, starających się podołać wszystkim spoczywającym na nich obowiązkom. Za obciążającą pracę na dwóch etatach – w pracy i w domu – a także za nieustanne dążenie do perfekcjonizmu – płeć piękna płaci bardzo wysoką cenę.

 

Trwające najczęściej długie lata przeciążenie obowiązkami, wynikającymi z pracy zawodowej i sytuacji rodzinnej, sprawiają, że zwyczajne zmęczenie będące reakcją organizmu na wysiłek fizyczny i napięcie psychiczne, przeradzają się w stan ciągłego wyczerpania określanego mianem „wypalenia”. Najczęstszymi objawami tego syndromu – poza wspomnianymi już zmęczeniem i apatią – są bóle głowy, zwiększona zapadalność na infekcje, bezsenność lub zakłócenia snu, drażliwość, zmienność nastrojów i zachowań, uczucie zniechęcenia i znudzenia.

 

Syndrom wypalenia dzieli się na dwa – mocno ze sobą powiązane – rodzaje: emocjonalne i zawodowe. Pierwsze, przejawia się z reguły emocjonalną pustką, zmęczeniem relacjami, w których się tkwi, wyczerpaniem zasobów psychicznych i fizycznych, a także bólami głowy czy brzucha, nadciśnieniem i zaburzeniami snu. Niekiedy pojawia się apatia, depresja, poczucie osamotnienia, bezużyteczności, beznadziei i lęku, a także emocjonalne wybuchy (złości, płaczu). Sprawnie funkcjonująca dotychczas jednostka nie ma sił, by iść do pracy, pobawić się z dzieckiem czy wyjść na spotkanie z przyjaciółmi. Niekiedy nie daje nawet rady opuścić własnego łóżka. Ważna w tej sytuacji jest świadomość, że nie jest się samemu, że są w pobliżu ludzie, którzy mogą pomóc.

Warto chociażby porozmawiać z bliską osobą, przyjaciółką, siostrą czy mężem. Istnieje możliwość wizyty u psychologa, a w niektórych wypadkach u psychiatry. Pomocy można też szukać u lekarza rodzinnego. Nie z

awsze za pierwszym razem osoba cierpiąca na zespół wypalenia spotyka się ze zrozumieniem. Niekiedy można usłyszeć banały w stylu: „nie narzekaj, zaciśnij zęby i przeczekaj” lub „masz świetną pracę, wspaniałą rodzinę, już kto jak kto, ale ty naprawdę nie masz powodów do narzekań”. To znak, że trzeba zwrócić się o pomoc do innego specjalisty czy innej bliskiej osoby, która nie będzie osądzać, ale będzie starać się zrozumieć stan, pustej w środku i zmęczonej, wypalonej kobiety.

 

Drugie, pojawia się niezależnie od miejsca wykonywanej pracy i zawodu. Może dotyczyć zarówno osób na wysokich stanowiskach, jak i tych, które pracują w zawodach wymagających mniejszych kwalifikacji. Wypaleniu zawodowemu sprzyjają m.in. przeciążenie nadmierną ilością obowiązków, brak rozwoju zawodowego, rutyna, niska samoocena, niepewność, kwestionowanie kompetencji, konflikty interpersonalne w miejscu pracy, mobbing, przeciążenie nadmierną ilością obowiązków. Wypalenie zawodowe przejawia się zniechęceniem się do pracy, pesymizmem, drażliwością, coraz mniejszym zainteresowaniem spawami firmy i własną karierą.

 

Pracownik żyje w ciągłym napięciu, nękany przez różnego rodzaju lęki i bezsenność, która dodatkowo potęguje pogłębiające się poczucie zmęczenia fizycznego. Ważną rolę w zapobieganiu wypaleniu zawodowemu odgrywa właściwa organizacja pracy, rozwiązywanie konfliktów nabrzmiałych w firmie, wsparcie przełożonych i współpracowników. Dużą rolę odgrywa także asertywna postawa w relacji z kolegami i koleżankami z pracy, jak również z szefostwem, zwłaszcza z bezpośrednim kierownictwem. Jasne określenie swoich granic, dokładne wyszczególnienie obowiązków, zdolność odmowy oraz umiejętność wyrażenia siebie, swoich potrzeb i przekonań maja także duże znaczenie. Istotne jest również trafne ocenianie własnych kompetencji i możliwości oraz oczekiwań w związku z wykonywaną pracą. Wypalenie zawodowe dotyka ludzi bez względu na wiek i dotyczy ludzi coraz młodszych. Dawniej wiekiem, w którym najczęściej dochodziło do wypalenia było 40+, potem 30+. Obecnie spotyka się już wypalonych 20-latków. Najbardziej podatne na wypalenie są osoby neurotyczne, nadwrażliwe, o niskim poczuciu własnej wartości, zależne, postrzegające różne sytuacje bardziej w kategoriach zagrożenia niż wyzwania.

 

Zarówno wypalenie zawodowe, jak i emocjonalne, mają ogromny wpływ nie tylko na jakość wykonywanej pracy, ale także na relacje ze znajomymi, związki partnerskie, czas wolny i życie codzienne w obrębie rodziny. Najbardziej dotykają one jednak osobę, której ten syndrom chorobowy dotyczy. Człowiek taki staje się nadmiernie agresywny lub zbyt uległy w odgrywanych przez siebie rolach (praca, dom, relacje społeczne), zaniedbuje swój rozwój zawodowy i osobisty, niedostatecznie dba o swoje ciało, dietę, ćwiczenia fizyczne, sen i relaks. Dlatego niezmiernie ważne jest zapobieganie wypaleniu przede wszystkim poprzez regularny odpoczynek, uprawianie sportu, relaks, rozwijanie swojego hobby i pasji. Poleca się także wyjazdy na łono natury, wykorzystywanie przysługujących urlopów (na rzeczywisty odpoczynek a nie remonty, wielkie porządki czy załatwianie zaległych spraw), spotkania z przyjaciółmi i rodziną. Ważne jest także rozwijanie swoich pasji i umiejętności, poszerzanie horyzontów np. poprzez naukę obcego języka, zdobycie nowych kwalifikacji, czytanie książek. Należy zwalczać częstą u kobiet przypadłość robienia kilku rzeczy naraz, w tym samym czasie. Trzeba tak się zorganizować, aby móc wykonywać obowiązki po kolei z przerwami na odpoczynek, zarówno codzienny jak i weekendowy czy wakacyjny. A wówczas starać się nie myśleć o rzeczach do zrobienia, o czekającym po powrocie nawale pracy, zaległym prasowaniu, sprzątaniu czy kłopotach w firmie. Zwyczajnie, należy dać sobie chwile wytchnienia, na które kobiety zasługują w szczególności, jak nikt inny na świecie.

 

Sygnały ostrzegawcze, na które warto zwrócić uwagę: 

  • poczucie przepracowania, brak chęci do pracy; 
  • niechęć wychodzenia do pracy; 
  • poczucie osamotnienia; 
  • postrzeganie życia jako ciężkiego; 
  • brak cierpliwości, drażliwość, poirytowanie na gruncie rodzinnym; 
  • częste choroby i infekcje (częste bóle głowy i dolegliwości przewodu pokarmowego, grypy i przeziębienia)
  • utrata apetytu;
  • negatywne myśli, niekiedy nawet samobójcze;
  • złość i niechęć; 
  • poczucie winy; 
  • brak odwagi i obojętność; 
  • izolacja i wycofanie się; 
  • codzienne uczucie zmęczenia i wyczerpania; 
  • częste „spoglądanie na zegarek”; 
  • wielkie zmęczenie po pracy; 
  • niechęć do zmian; 
  • częsta nieobecność w miejscu pracy.

 

Edyta Wiśniewska

Polecamy

Przyjechałeś właśnie do Holandii, kraju podatków. Aby nie być zaskoczonym ich ilością, dobrze wiedzieć, jakie opłaty będziesz musiał wnosić w gminie.

 

Holandia jest w stanie wojny z Państwem Islamskim! - oświadczył bez ogródek Mark Rutte, premier holenderskiego rządu. W momencie zamykania tego numeru naszej gazety słowa Rutte’go sprowadzały się jedynie do daleko posuniętej prewencji wewnątrz Królestwa Niderlandów.

Trwają wakacje. Jest to dobry moment, by zastanowić się nad wyborem żłobka czy przedszkola dla dziecka. W Holandii rodzice mają kilka możliwości do wyboru: żłobek (nid. kinderopvang), świetlicę (nid. buitenschoolse opvang – BSO), opiekunkę (nid.

Drogie Panie (a może niektórzy Panowie też?), czy Wy też wykupujecie półki w drogeriach i salonach kosmetycznych podczas wyjazdów do Polski? Ja zdecydowanie tak...!

Prawie każdy marzy o podróżach, tych bliższych i tych dalszych. Wiele osób wciela swe plany w życie, ale nie sposób być wszędzie, zwłaszcza, gdy trzeba pracować, a urlop nie jest zbyt długi. Świetną okazję do poznania Europy w miniaturze daje brukselski park Mini-Europa.

Wyjątki i uzupełnienia do ustawy o czasie pracy zawarto w rozporządzeniu o czasie pracy (ATB).

Mróz i zimny wiatr to największy nieprzyjaciel naszej skóry, która w zimowe dni staje się bardziej sucha, szara i nadwrażliwa. Codzienne nawilżanie, delikatne oczyszczanie i odpowiednia ochrona to kilka sposobów na to, jak temu zapobiec.

 

Na mocy ustawy sejmu o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, zostało wprowadzone w Polsce nowe świadczenie w systemie wsparcia rodzin z potomstwem, tzw. świadczenie wychowawcze.

W jakim celu przeprowadza się tzw. test suchej kropli krwi?

Kwas askorbinowy, zwany witaminą C to organiczny związek chemiczny, który odgrywa istotną rolę w funkcjonowaniu ludzkiego organizmu, stanowiąc jeden z istotnych składników naszej diety. Witaminę C można znaleźć w warzywach i owocach oraz w aptekach.

Reklama

Galeria

  • Koncert Budki Suflera
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Dzień Dziecka 2012
  • Mini galeria 03
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Mini galeria 04
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Miss Fitness
  • Ani Mru Mru
  • Agnieszka Steur