Dziś jest , imieniny obchodzą:

Zmęczona czy wypalona?

Ciągłe osłabienie, uczucie wyczerpania fizycznego i psychicznego, brak radości życia, apatia, kłopoty ze snem, przemęczenie. Objawy te dotykają z roku na rok coraz większą liczbę osób, zwłaszcza kobiet, starających się podołać wszystkim spoczywającym na nich obowiązkom. Za obciążającą pracę na dwóch etatach – w pracy i w domu – a także za nieustanne dążenie do perfekcjonizmu – płeć piękna płaci bardzo wysoką cenę.

 

Trwające najczęściej długie lata przeciążenie obowiązkami, wynikającymi z pracy zawodowej i sytuacji rodzinnej, sprawiają, że zwyczajne zmęczenie będące reakcją organizmu na wysiłek fizyczny i napięcie psychiczne, przeradzają się w stan ciągłego wyczerpania określanego mianem „wypalenia”. Najczęstszymi objawami tego syndromu – poza wspomnianymi już zmęczeniem i apatią – są bóle głowy, zwiększona zapadalność na infekcje, bezsenność lub zakłócenia snu, drażliwość, zmienność nastrojów i zachowań, uczucie zniechęcenia i znudzenia.

 

Syndrom wypalenia dzieli się na dwa – mocno ze sobą powiązane – rodzaje: emocjonalne i zawodowe. Pierwsze, przejawia się z reguły emocjonalną pustką, zmęczeniem relacjami, w których się tkwi, wyczerpaniem zasobów psychicznych i fizycznych, a także bólami głowy czy brzucha, nadciśnieniem i zaburzeniami snu. Niekiedy pojawia się apatia, depresja, poczucie osamotnienia, bezużyteczności, beznadziei i lęku, a także emocjonalne wybuchy (złości, płaczu). Sprawnie funkcjonująca dotychczas jednostka nie ma sił, by iść do pracy, pobawić się z dzieckiem czy wyjść na spotkanie z przyjaciółmi. Niekiedy nie daje nawet rady opuścić własnego łóżka. Ważna w tej sytuacji jest świadomość, że nie jest się samemu, że są w pobliżu ludzie, którzy mogą pomóc.

Warto chociażby porozmawiać z bliską osobą, przyjaciółką, siostrą czy mężem. Istnieje możliwość wizyty u psychologa, a w niektórych wypadkach u psychiatry. Pomocy można też szukać u lekarza rodzinnego. Nie z

awsze za pierwszym razem osoba cierpiąca na zespół wypalenia spotyka się ze zrozumieniem. Niekiedy można usłyszeć banały w stylu: „nie narzekaj, zaciśnij zęby i przeczekaj” lub „masz świetną pracę, wspaniałą rodzinę, już kto jak kto, ale ty naprawdę nie masz powodów do narzekań”. To znak, że trzeba zwrócić się o pomoc do innego specjalisty czy innej bliskiej osoby, która nie będzie osądzać, ale będzie starać się zrozumieć stan, pustej w środku i zmęczonej, wypalonej kobiety.

 

Drugie, pojawia się niezależnie od miejsca wykonywanej pracy i zawodu. Może dotyczyć zarówno osób na wysokich stanowiskach, jak i tych, które pracują w zawodach wymagających mniejszych kwalifikacji. Wypaleniu zawodowemu sprzyjają m.in. przeciążenie nadmierną ilością obowiązków, brak rozwoju zawodowego, rutyna, niska samoocena, niepewność, kwestionowanie kompetencji, konflikty interpersonalne w miejscu pracy, mobbing, przeciążenie nadmierną ilością obowiązków. Wypalenie zawodowe przejawia się zniechęceniem się do pracy, pesymizmem, drażliwością, coraz mniejszym zainteresowaniem spawami firmy i własną karierą.

 

Pracownik żyje w ciągłym napięciu, nękany przez różnego rodzaju lęki i bezsenność, która dodatkowo potęguje pogłębiające się poczucie zmęczenia fizycznego. Ważną rolę w zapobieganiu wypaleniu zawodowemu odgrywa właściwa organizacja pracy, rozwiązywanie konfliktów nabrzmiałych w firmie, wsparcie przełożonych i współpracowników. Dużą rolę odgrywa także asertywna postawa w relacji z kolegami i koleżankami z pracy, jak również z szefostwem, zwłaszcza z bezpośrednim kierownictwem. Jasne określenie swoich granic, dokładne wyszczególnienie obowiązków, zdolność odmowy oraz umiejętność wyrażenia siebie, swoich potrzeb i przekonań maja także duże znaczenie. Istotne jest również trafne ocenianie własnych kompetencji i możliwości oraz oczekiwań w związku z wykonywaną pracą. Wypalenie zawodowe dotyka ludzi bez względu na wiek i dotyczy ludzi coraz młodszych. Dawniej wiekiem, w którym najczęściej dochodziło do wypalenia było 40+, potem 30+. Obecnie spotyka się już wypalonych 20-latków. Najbardziej podatne na wypalenie są osoby neurotyczne, nadwrażliwe, o niskim poczuciu własnej wartości, zależne, postrzegające różne sytuacje bardziej w kategoriach zagrożenia niż wyzwania.

 

Zarówno wypalenie zawodowe, jak i emocjonalne, mają ogromny wpływ nie tylko na jakość wykonywanej pracy, ale także na relacje ze znajomymi, związki partnerskie, czas wolny i życie codzienne w obrębie rodziny. Najbardziej dotykają one jednak osobę, której ten syndrom chorobowy dotyczy. Człowiek taki staje się nadmiernie agresywny lub zbyt uległy w odgrywanych przez siebie rolach (praca, dom, relacje społeczne), zaniedbuje swój rozwój zawodowy i osobisty, niedostatecznie dba o swoje ciało, dietę, ćwiczenia fizyczne, sen i relaks. Dlatego niezmiernie ważne jest zapobieganie wypaleniu przede wszystkim poprzez regularny odpoczynek, uprawianie sportu, relaks, rozwijanie swojego hobby i pasji. Poleca się także wyjazdy na łono natury, wykorzystywanie przysługujących urlopów (na rzeczywisty odpoczynek a nie remonty, wielkie porządki czy załatwianie zaległych spraw), spotkania z przyjaciółmi i rodziną. Ważne jest także rozwijanie swoich pasji i umiejętności, poszerzanie horyzontów np. poprzez naukę obcego języka, zdobycie nowych kwalifikacji, czytanie książek. Należy zwalczać częstą u kobiet przypadłość robienia kilku rzeczy naraz, w tym samym czasie. Trzeba tak się zorganizować, aby móc wykonywać obowiązki po kolei z przerwami na odpoczynek, zarówno codzienny jak i weekendowy czy wakacyjny. A wówczas starać się nie myśleć o rzeczach do zrobienia, o czekającym po powrocie nawale pracy, zaległym prasowaniu, sprzątaniu czy kłopotach w firmie. Zwyczajnie, należy dać sobie chwile wytchnienia, na które kobiety zasługują w szczególności, jak nikt inny na świecie.

 

Sygnały ostrzegawcze, na które warto zwrócić uwagę: 

  • poczucie przepracowania, brak chęci do pracy; 
  • niechęć wychodzenia do pracy; 
  • poczucie osamotnienia; 
  • postrzeganie życia jako ciężkiego; 
  • brak cierpliwości, drażliwość, poirytowanie na gruncie rodzinnym; 
  • częste choroby i infekcje (częste bóle głowy i dolegliwości przewodu pokarmowego, grypy i przeziębienia)
  • utrata apetytu;
  • negatywne myśli, niekiedy nawet samobójcze;
  • złość i niechęć; 
  • poczucie winy; 
  • brak odwagi i obojętność; 
  • izolacja i wycofanie się; 
  • codzienne uczucie zmęczenia i wyczerpania; 
  • częste „spoglądanie na zegarek”; 
  • wielkie zmęczenie po pracy; 
  • niechęć do zmian; 
  • częsta nieobecność w miejscu pracy.

 

Edyta Wiśniewska

Polecamy

Iście królewskie zakończenie sezonu sprezentowali swoim fanom piłkarze Białych Orłów KS Broekhoven 3. Zdobycie Mistrzostwa Ligi to dla nich za mało i w sobotę 30 maja dołożyli do tego zwycięstwo w rozgrywkach o Puchar Holandii!!!

W jakim celu przeprowadza się tzw. test suchej kropli krwi?

Podczas ostatnich dni pojawiły się pierwsze przymrozki, które - niestety -zapowiadają nadejście zimy, a wraz z nią odłożenie wędek na półki i czekanie na wiosnę, która pobudzi ryby do większego żerowania. Właśnie w takich chwilach mam szansę na wspomnienia oraz refleksje.

— Sir — ozwał się nagle kandydat wzruszonym głosem. — Jestem bardzo znużony i skołatany. Dużo, widzicie, przeszedłem. Miejsce to jest jedno z takich, jakie najgoręcej pragnę otrzymać. Jestem stary, potrzebuję spokoju!

W kolejnej części cyklu „Witamy w Holandii” znajdą Państwo podstawowe informacje związane z bezrobociem, niezdolnością do pracy i wypadkiem przy pracy w Holandii oraz te dotyczące urzędu skarbowego.

11 kwietnia 2015 r. powstała Sekcja Polska w organizacji Levende Talen zrzeszającej nauczycieli języków w Holandii. Członkowie na Walnym Zebraniu w Utrechcie zaakceptowali statut wraz z listą zdeklarowanych członków i włączyli nową sekcję językową do swojej organizacji.

Zupełnie nowym zjawiskiem, z którym spotkają się polscy rodzice oczekujący dziecka w Holandii, jest Kraamzorg, czyli obowiązkowa opieka poporodowa.

 

 

Przez pierwszy tydzień połogu specjalnie wyszkolona pielęgniarka zajmuje się Tobą i Twoją rodziną.

Podczas wrześniowego spotkania kwartalnego pływaliśmy statkiem po Markermeer. Był to inspirujący rejs, pełen bardzo ciekawych rozmów i nowych pomysłów. Wszystkim serdecznie dziękujemy za uczestnictwo i do zobaczenia następnym razem!

1 sierpnia 2015 roku Ankie Dockx-Smits otrzymała z rąk Pani burmistrz Marjolein van der Meer Mohr najwyższy medal za zasługi w Holandii – Order Oranje-Nassau za pracę w Stichting Kerk en Samenleving (Fundacja Kościół i Społeczeństwo).

Aresztowano Pana/Panią w związku z europejskim nakazem aresztowania i przewieziono do jednostki policji lub do innego miejsca przesłuchań. Jakie ma Pan/Pani prawa?

 

Reklama

Galeria

  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Dzień Dziecka 2012
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Ani Mru Mru
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Mini galeria 04
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Miss Fitness
  • Mini galeria 03
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Koncert Budki Suflera
  • Agnieszka Steur
  • Koncert Golec u-Orkiestra