Dziś jest , imieniny obchodzą:

Musztra paradna

Stoją niczym żołnierze na warcie. W równych rzędach, w ciszy i skupieniu. Każdy zna swoje zadanie i musi je wypełnić. Spoglądam na szeregi i wzdycham cicho, dużo pracy kosztowało wyszkolenie tego wojska. Prezentują się dumnie a ja niczym dowódca sprawdzam, czy wszystko się zgadza, czy ktoś czegoś nie zapomniał.

 

Przede mną łóżko równo zaścielone a na nim: skarpetki wszystkie razem, koszulki już podzielone na osoby, spodenki i sukienki, aby nic się nie pomyliło… ale może być zimno, to jeszcze swetry, spodnie a nad kurtkami jeszcze się zastanowię. W zeszłym roku wakacje były chłodne, więc może jednak kurtki zabiorę? Koszulek ile? Czy to wystarczy? A może jeszcze po dwie na osobę, bo co jak się zabrudzą? Jeszcze bielizna i stroje kąpielowe. Nie mogę przesadzać, bo zawsze się coś kupi na miejscu. Następny oddział - kosmetyki. Z każdym rokiem jest ich więcej, bo zapotrzebowanie dzieci rośnie. Przeszukuję szafki w łazience, ale wszystkie kremy z filtrem gdzieś zniknęły. Córka jeszcze coś donosi. Patrzę na cienie do powiek i tusz do rzęs.
- Na wakacjach też będziesz się malować? – pytam, ale jej mina mówi wszystko.

Przyglądam się uważnie moim zastępom, bo wiem, że gdy ukryją się w walizce nie będę mogła już dokonać zmiany bez wprowadzania zamieszania. Nie jestem do końca pewna spodni, te do pół łydki, czy może lepiej do kolan?
- Mnie tam wszystko jedno – syn wzrusza ramionami.
Znów wzrok spoczywa na mojej prywatnej mustrze paradnej. Książki - oddział pierwszego kontaktu, ten nie do walizki a do torby do samochodu. Wiem, że obecnie telefony dla dzieci to podstawa, ale od zawsze zabieramy książki z rebusami i zagadkami. Dla moich dzieci wciąż są symbolem wakacji i z przyjemnością do nich wracają.
Oddział najmniejszy - lekarstwa, tylko te najważniejsze. Nie należę do tych osób, które zabierają wszystkie medykamenty „tak na wszelki wypadek”. Szczególnie, gdy jedziemy do Polski, tam pani w aptece zawsze coś znajdzie.
Cicho wspominam oddział, który już nie istnieje, a bez którego kiedyś na wakacje nie można było jechać - przytulanki. Jesteśmy już za starzy, zgodnie twierdzą moje dzieci.
- Mamo, a ja mam takie uczucie w brzuchu – mówi z uśmiechem moja córka. Przypominają mi się moje wakacje z dzieciństwa, moja mama pochodząca z Górnego Śląska mówiła, że to uczucie nazywa się „rajzyfiber” i zastanawiam się, czy w języku polskim istnieje jego odpowiednik. Dla mnie to uczucie, gorączka, podekscytowania przed podróżą, właśnie tak się nazywa. W języku niderlandzkim też nie znajdujemy odpowiedniego słowa.
Mąż przynosi walizki. Czas na ostateczną decyzję. - Klaar? – pyta.
- Gotowa – odpowiadam, ale sama nie słyszę pewności w moim głosie.
Pakuję wszystko uważnie, oddziały nadal w równych rzędach, ale bardziej przytulone zamykają się w walizce.
- Mamo! – wpada do pokoju moja nastolatka - A ta sukienka? Jeszcze chciałabym wziąć klapki. Można?
Patrzę na walizkę i kiwam głową.
W samochodzie jeszcze musi się znaleźć miejsce na stropwafels i inne dobra, ale to już oddzielnie.
Jutro wyjeżdżamy, patrzę na torebkę i podskakuję „paszporty”. No teraz to już chyba jestem gotowa. Nastawiam budzik i nadal planuję, przypominam sobie moje wojsko i zastanawiam się, czy każdy oddział znalazł swoje miejsce. Jeszcze przed zaśnięciem planuję, że rano wspólnie przygotujemy i zapakujemy prowiant i picie i wyruszymy w drogę. W ciemności czuję przyjemne drżenie w brzuchu. Uśmiecham się do siebie - „rajzyfiber”.

Polecamy

Wybory Polaka Roku to wydarzenie organizowane z myślą o Polakach mieszkających w Holandii. Tutaj mieszkamy i wykorzystujemy nasza wiedzę i talent, tutaj ciężko pracujemy i odnosimy sukcesy przynosząc chlubę obu krajom.

Współczesna kuchnia nie jest już pomieszczeniem gospodarczym, do którego gości się nie wpuszcza. To już nie tylko rząd szafek (prawie identycznych jak u sąsiada), zlew, lodówka, piec i kawałek blatu. Kuchnia – jak mówią – to serce domu.

Ciągłe osłabienie, uczucie wyczerpania fizycznego i psychicznego, brak radości życia, apatia, kłopoty ze snem, przemęczenie. Objawy te dotykają z roku na rok coraz większą liczbę osób, zwłaszcza kobiet, starających się podołać wszystkim spoczywającym na nich obowiązkom.

Czasami, z przyczyn od nas niezależnych, nie dostaniemy urlopu w terminie, który nas interesuje. Bardzo często też, nawet gdy bierzemy urlop, nie stać nas na dalekie zagraniczne wojaże.

Mieszkasz w Holandii i od dłuższego czasu szukasz pracy, ale jesteś już zmęczony wysyłaniem CV i brakiem reakcji? Masz pracę, ale szukasz możliwości zmiany na lepsze?

Już 25 lat działa Polska Szkółka przy Fundacji Polsko-Niderlandzkie Centrum Edukacji i Integracji w Utrechcie. Założycielką była zmarła w 2010 r.

Kobiety, kobiety, kobiety...

Już po raz piąty odbył się halowy turniej piłki nożnej Domek.nl Winter Cup 2016. Wzięły w nim udział 24 drużyny z Polski, Holandii, Belgii i Niemiec.

W sobotę, 18 października, atmosfera w sali Konsulatu Polskiego w Brukseli była bardzo gorąca. 30 półfinalistów konkursu „The Voice of Polonia” walczyło o miejsce w finale. Przyjechali z 5 krajów- Holandii, Niemczech, Francji, Wielkiej Brytanii oraz oczywiście Belgii.

Wywiad z Gosią Lubbers, dyrektorem Polskiej Szkoły w Bredzie i członkiem Forum Szkół Polskich w Holandii.

Reklama

Galeria

  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Miss Fitness
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Agnieszka Steur
  • Mini galeria 04
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Koncert Budki Suflera
  • Ani Mru Mru
  • Mini galeria 03
  • Dzień Dziecka 2012
  • Bal Karnawałowy 2012