Dziś jest , imieniny obchodzą:

Vive la Pologne!

Stało się, to już pewne, jedziemy do Francji! Trzeci raz w swojej historii reprezentacja Polski weźmie udział w piłkarskich mistrzostwach Europy – Francja 2016! Aby znaleźć przyczyny tego sukcesu trzeba cofnąć się o kilka lat wstecz, a dokładniej do 26 października 2012 r.

 

Tego dnia na prezesa Polskiego Związku Piłki Nożnej wybrano Zbigniewa Bońka. Nowy prezes to jeden z najlepszych piłkarzy w historii polskiej piłki, zawodnik miedzy innymi takich klubów jak Juventus Turyn czy AS Roma oraz wielokrotny reprezentant naszego kraju (80 spotkań przyp. red.). Znany z upartego charakteru „Zibi” rozpoczął walkę o dobro narodowego futbolu mając za sobą rzeszę kibiców, wśród których cieszy się dużym szacunkiem.
Roboty było co nie miara. Po rządach Mariana Dziurowicza, Michała Listkiewicza czy Grzegorza Laty, Polski Związek Piłki Nożnej kojarzył się bardziej z machlojkami, przekrętami i układami.
Zadanie, którego podjął się Boniek, czyli polepszenie wizerunku PZPN można było uznać za „mission impossible”.
Kolejnym krokiem do sukcesu był wybór nowego selekcjonera reprezentacji, padało dużo nazwisk, szczególnie tych zagranicznych. Przypominam sobie słowa Bońka, który mówił, że stać nas na każdego zagranicznego szkoleniowca, jednak jego zdaniem powinien to być Polak. Rok później, na początku listopada 2013 nowym selekcjonerem reprezentacji Polski został mianowany Adam Nawałka, miłośnik porządku i dyscypliny, znany z twardej ręki wobec podopiecznych. Perfekcjonista w każdym calu.

Nawałka okazał się człowiekiem, który nie boi się podejmować trudnych decyzji. W grudniu 2014 pod nieobecność kontuzjowanego Kuby Błaszczykowskiego mianował Roberta Lewandowskiego tymczasowym kapitanem, później jednak poinformował, że „Lewy” zatrzyma opaskę na stale. Sprawa ta odbiła się dużym echem.

Nadszedł czas eliminacji do mistrzostw Europy we Francji.Polska trafiła do jednej z trudniejszych grup razem z: Niemcami, Szkocją, Irlandią, Gruzją i Gibraltarem. Marsz ku Euro 2016 rozpoczęliśmy wyjazdowym spotkaniem z Gibraltarem, do połowy było zaledwie 1-0 dla Polski, jednak w drugiej połowie zawodnicy potwierdzili swoją klasę i wygrali 7-0.
Z Lewandowskim jako kapitanem można było zauważyć różnicę w grze, po pierwsze u samego zawodnika, który dwoił się i troił walcząc z rywalami, po drugie u reszty drużyny, która brała przykład z nowego „szefa” szatni. Powróciła motywacja, rywalizacja i dobra atmosfera, widać było, jak tworzy się prawdziwa drużyna.
Każdy kolejny mecz reprezentacji oglądało się z przyjemnością i poczuciem, że ta drużyna jest w stanie osiągnąć sukces.

Emocje sięgnęły zenitu 11 października 2014 na Stadionie Narodowym w Warszawie, kiedy to Polacy po bardzo dobrym spotkaniu pierwszy raz w historii ograli Niemców (2-0).
Trzy dni później już tylko zremisowaliśmy ze Szkocją, ale krytyki było bardzo mało. W końcu było widać, na co naprawdę stać Biało-Czerwonych.

Kolejne spotkania to pewna wygrana na wyjeździe z Gruzją (4-0), remis w Dublinie z Irlandią (1-1), kolejne zwycięstwo nad Gruzją (4-0), pierwsza i jedyna porażka w eliminacjach – w rewanżowym meczu z Niemcami (3-1) i pogrom Gibraltaru (8-1).
W październiku 2015 czekał nas wyjazd do Szkocji i mecz z Irlandią na Narodowym.
W Glasgow, Robert Lewandowski „wydarł” remis (2-2) strzelając bramkę w ostatniej sekundzie meczu.
Z Irlandią trzeba było wygrać, lub co najmniej zremisować 0-0 lub 1-1. Wydawało się to niełatwym zadaniem, gdyż kontuzji nabawił się Arkadiusz Milik, który dotychczas perfekcyjnie współpracował z Robertem Lewandowskim.
Wyższy remis dawałby rywalom przewagę w klasyfikacji strzelonych bramek, a to oznaczałoby spadek na trzecie miejsce w grupie i nieuniknione baraże.
Polacy stanęli jednak na wysokości zadania, wynik otworzył Grzegorz Krychowiak, który już w 13 minucie pięknym strzałem zza pola karnego pokonał bramkarza rywali. Trzy minuty później niefortunnie interweniował Michał Pazdan, faul miał miejsce tuż przed linią szesnastki, lecz arbiter dopatrzył się karnego. Jedenastkę wykorzystał Jon Walters, który pewnym strzałem po ziemi pokonał Łukasza Fabiańskiego.
To jednak nie zniechęciło Polaków. Nasi zawodnicy zareagowali ogromnym spokojem i konsekwencją. Nikt nie zadowoliłby się remisem, ten mecz po prostu musieliśmy wygrać. Tuz przed przerwą, po pięknej asyście Mączyńskiego na 2-1 podwyższył niezawodny Lewandowski. W drugiej odsłonie, w pełni kontrolowaliśmy przebieg spotkania. Nerwowo zrobiło się dopiero parę minut przed końcowym gwizdkiem.
Niemający nic do stracenia Irlandczycy ruszyli agresywnie do przodu, lecz nic z tego już nie wynikło. Wynik końcowy 2-1, i z drugiego miejsca w grupie bezpośrednio awansujemy na mistrzostwa Europy!
Miejmy nadzieje, że we Francji nie zagramy tylko trzech meczów, pierwszy otwierający, drugi o wszystko i trzeci o honor. Naszą reprezentacje stać na dużo więcej, miejmy nadzieję, że to dopiero początek…

Polecamy

Połowa wakacji za nami. W trakcie urlopu wykonaliśmy już setki zdjęć, aby nie powiedzieć, że nawet tysiące. Co przypomina mi o jednej z moich kursantek, która na wyjeździe plenerowym zrobiła ponad 1000 zdjęć w jeden dzień. Ważnym elementem fotografowania jest też selekcja zrobionych zdjęć. Po powrocie z fotograficznej wyprawy trzeba wybrać najciekawsze zdjęcia oraz skasować te, które są podobne lub mniej udane.

Niecodzienne spotkanie z dwoma holenderskimi dziennikarzami - Dziennikarze Thijs Papot i Stephane Alonso

Tradycyjną formą związku partnerskiego jest małżeństwo. Małżeństwo określa się jako cywilny związek małżeński: spełniający wymogi prawne, ale który pozbawiony jest aspektów religijnych. Taki związek uznawany jest prawnie we wszystkich krajach UE.

Na zebraniu 10 czerwca w Ambasadzie Rzeczypospolitej Polskiej w Hadze ukonstytuowała się Kapituła piątej edycji Polaka Roku w Holandii.

 

Praca zawsze wiąże się z pewnym wysiłkiem, zarówno umysłowym, jak i fizycznym. Z tego względu pracownicy nie mogą pracować zbyt długo bez przerwy.

Wiosną będziemy mieli okazję zobaczyć na żywo w Holandii kabaret Ani Mru-Mru. Po raz pierwszy wystąpi przed polonijną publicznością 6 marca. Teatr de Rijswijkse Schouwburg w Hadzewypełni się salwami śmiechu.

Trudno uwierzyć, że za nami już kolejna zima i pierwszy kwartał roku. Trzy miesiące zleciały jak z bicza trzasnął, a część z nas nadal nie zabrała się za realizację postanowień noworocznych ani za obiecaną sobie zmianę stylu życia.

Były czerwone róże, czekoladki, drinki o północy… Urządziliśmy sobie wspólną kąpiel w wannie pełnej piany, przy muzyce Barry’ego White’a i blasku świec o zapachu dzikiej orchidei. Śmialiśmy się jak para podlotków, gdy nie mogliśmy się do tej wanny razem zmieścić.

Choć wydaje się, że nic nie sprzyja wypoczynkowi i urodzie bardziej niż wakacje, nie wszyscy wracamy z nich w doskonałej formie. Niektórzy z nas szybko nadrabiają zgubione przed urlopem kilogramy, a stan cery i nienajlepsze samopoczucie tłumaczą… przemęczeniem!

W marcu odbywały się w Holandii wybory. Muszę przyznać, że jestem średnio uświadomiona politycznie, znam trochę największe partie i nazwiska w Holandii, ale na tym się kończy. Nigdy tak naprawdę nie interesowałam się polityką.

Reklama

Galeria

  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Mini galeria 03
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Agnieszka Steur
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Ani Mru Mru
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Koncert Budki Suflera
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Dzień Dziecka 2012
  • Miss Fitness
  • Mini galeria 04