Dziś jest , imieniny obchodzą:

Tęsknota za letnim upałem

Od dziecka uwielbiałam spędzać wakacje nad morzem. Nieodłącznymi elementami letniego wypoczynku są dla mnie plaża i ciepła woda. W Polsce od wielu lat mieszkałam w rejonie Trójmiasta, więc możliwości wyjazdu do miejscowości wypoczynkowych, nawet na jeden dzień, było naprawdę dużo. Niestety, woda w naszym Bałtyku jest zazwyczaj przeraźliwie zimna i zanurzanie się w niej nie należało do przyjemności.

 

Ale jak tu być nad morzem i nie kąpać się? I dziś, odliczając dni do tegorocznego urlopu, po raz kolejny przypomniałam sobie zabawną, wakacyjną przygodę sprzed wielu lat, kiedy to wyjazd do Tunezji czy Egiptu był naprawdę egzotyczny dla Polaków mieszkających w kraju nad Wisłą. A wszystko zaczęło się niespodziewanie: pewnego dnia pod wpływem impulsu weszłam do biura turystycznego i dość szybko zdecydowałam się na wyjazd do Tunezji, do miasteczka Mahdia. Już wtedy Tunezja i Egipt stawały się bardzo popularnymi kierunkami turystycznymi, nie dziwił więc fakt, że w hotelu odpoczywało kilka rodzin naszych rodaków. Z jedną z nich przyjaźnię się do dziś, a pobyt w ich towarzystwie z wielu względów okazał się niezapomniany. Wesoła familia stała się moim nieodłącznym towarzystwem.

Hotel usytuowany tuż przy piaszczystej plaży kusił licznymi atrakcjami, które co chwila zachwalała obsługa: lot paralotnią, rejs „bananem”, windsurfing, kitesurfing... Wiele razy w Polsce z zazdrością patrzyłam na śmiałków, którzy dzielnie siadali na „banana” ciągniętego przez motorówkę. To, że wycieczkowicze wpadali do wody, widziałam nie raz i nie dwa. Ale odstraszała mnie wizja upadku do zimnej i ciemnej toni, bo przecież Bałtyk do przezroczystych nie należy.
A tu, w Tunezji – Morze Śródziemne mieniące się turkusową i błękitną barwą. I ta kryształowa woda... Wystarczyło, że przyjaciele dali hasło „wycieczka bananem” i bez chwili namysłu zgodziłam się. A właśnie do brzegu dobijała na bananie grupa czworga uradowanych, kilkuletnich dzieci. Kupując bilety poprosiłam, aby chłopak kierujący motorówką nie wykonywał gwałtownyh skrętów, bo mimo że umiem pływać, mam lęk głębokości. Nie jakiś obsesyjny strach przed samą wodą, bo kąpiele w morzu uwielbiam, ale jednak... Zapewniono nas, iż będzie spokojnie jak z dziećmi, ale jednak poproszono mnie o zdjęcie okularów. Że też nie dało mi to nic do myślenia! Był upał, więc wszyscy uczestnicy „rejsu” byli odziani jedynie w skąpe stroje kąpielowe. Założono nam kamizelki ratunkowe i dalejże, ku przygodzie! Płynęliśmy tak szybko, że po krótkim czasie ludzie stojący na plaży wyglądali jak mrówki. I nagle nastąpiło coś dla mnie nieoczekiwanego – wpadliśmy do wody! To był ułamek sekundy – nawet nie zdążyłam zamknąć oczu, więc wyraźnie widziałam dno.

Pomyślalam, że stanę na chwilę, odpocznę i zaraz popłynę do banana. Kiedy jednak zorientowałam się, że jest głęboko, a ja widzę dno ze względu na niezwykle czystą wodę, wpadłam w panikę. Wynurzyłam się w końcu, ale spraliżowana strachem, z trudem łapałam powietrze, co dla moich towarzyszy wyglądało komicznie! Zaczęli się dziko ze mnie śmiać, ale mnie było już wszystko jedno – byle wsiąść na banana i szczęśliwie wrócić na brzeg. Ci, którzy korzystali z tej atrakcji, dobrze wiedzą, że wdrapanie się na ten plastikowy środek transportu wypełniony powietrzem jest nie lada wyczynem i wymaga sprytu.Nie wychodziło mi to żadną miarą, toteż jeden z organizatorów pomógł mi się wspiąć, podsadzając mnie i podnosząc... za tyłek. Wywołało to ogólną wesołość pozostałych członków eskapady. Wreszcie siedziałam. Co za szczęście i ulga! Inni też zaczęli zajmować swoje miejsca, a my w tym czasie balansowaliśmy ciałem, aby wszyscy znów nie znaleźli się w wodzie. Nagle usłyszałam strwożony głos 16-letniej córki moich przyjaciół: „Iwona, nie mam dołu od bikini!”. Spojrzałam w kryształową wodę i zobaczyłam półnagą Kingę, która nawet nie poczuła, kiedy przy gwałtownym upadku do morza straciła dolną część stroju kąpielowego. Teraz ja dostałam ataku śmiechu. Dwaj organizatorzy, którzy już siedzieli w motorówce gotowi do odpłynięcia, patrzyli na mnie pytająco. Pewnie pomyśleli, że jestem jakąś wariatką, która najpierw panikowała i o mało nie umarła ze strachu, a teraz śmieje się, nie wiadomo dlaczego. Po około pięciu minutach, zdołałam z siebie wydusić po angielsku skierowaną do nich prośbę, aby jeden z nich rzucił mi jego szorty. Wiadomo, że mężczyźni (chyba tylko poza Polską, choć i to się powoli zmienia) na plażę przychodzą w dwóch parach „spodenek”: w typowych kąpielówkach, na które nakłada się dłuższe, luźne szorty. Kiedy tubylcy z motorówki zrozumieli, co przytrafiło się Kindze, najpierw – podobnie jak ja, śmiali się do rozpuku, aby po kilkuminutowym droczeniu się rzucić mi wieeelkie szorty, które ja z kolei podałam Kindze. Jak ona naciagnęła w wodzie te spodnie w rozmiarze XL, nie wiem, ale pewnie to zasługa adrenaliny.

W Holandii lato jest dla mnie za zimne, brakuje mi słońca, a jako że wciąż jeszcze czekam na urlop, teraz – choć we wspomnieniach – przeniosłam się do ciepłych krajów, gdzie nawet w ciągu tygodniowych wakacji można naprawdę „naładować baterie” i przeżyć coś, o czym z perspektywy czasu będzie się mówiło ze śmiechem. Wiadomo przecież, że z każdych wakacji wraca się z nowym bagażem doświadczeń i wspomnień, którymi bawi się potem przyjaciół i znajomych. I mam nadzieję, że tegoroczny urlop i moim Czytelnikom, i mnie przyniesie również niezapomniane wrażenia.

Polecamy

Zabawa Sylwestrowa, uroczyste przyjęcie czy ślub to okazje, którym towarzyszy szampan. I właśnie nadejście Nowego Roku jest świetną okazją do przypomnienia, jak powstał ten trunek, cieszący się wielką popularnością i będący symbolem luksusu.

Okres wakacyjno-urlopowy dobiega końca, wypoczęci i zrelaksowani możemy zabrać się na nowo do pracy oraz zdobywania wiedzy odnośnie fotografii. W poprzednim naszym spotkaniu zacząłem wprowadzenie do świata filtrów fotograficznych. 

 

Aby wziąć kredyt, potrzebne jest zaświadczenie z holenderskiego Banku Informacji Kredytowej. Można je otrzymać w każdym oddziale banku. Po wypełnieniu formularza płaci się ok. 5 € w kasie banku i czeka się ok.10 dni roboczych (przyjdzie pocztą do domu).

Okres jesienno-zimowy jest dla wielu z nas nie lada wyzwaniem. Szczupłą sylwetkę wypracowaną na lato zaczyna z niewyjaśnionych powodów pokrywać warstwa tkanki tłuszczowej. Jak sobie z tym radzić? Jakie kroki podjąć? Jak przetrwać jesień i zimę, nie przybierając na wadze?

Parę miesięcy temu przeczytałam wypowiedźHolendra mieszkającego w Polsce, który stwierdził, że jedna rzecz uderzyła go w rozmowach z Polakami...

Parę tygodni temu rozmawiałam z Polką, która podzieliła się opinią, że Polska to chyba kraj z najbardziej schizofrenicznym wizerunkiem. Dlaczego?

Ciągłe osłabienie, uczucie wyczerpania fizycznego i psychicznego, brak radości życia, apatia, kłopoty ze snem, przemęczenie. Objawy te dotykają z roku na rok coraz większą liczbę osób, zwłaszcza kobiet, starających się podołać wszystkim spoczywającym na nich obowiązkom.

Czy spotkali się Państwo z nadużyciami w pośrednictwie pracy? Wiedzą Państwo o nielegalnych działaniach przy pracach sezonowych?

Nigdy nie przestanie mnie zachwycać, jak bardzo przedsiębiorcze potrafią być Polki mieszkające w Królestwie Niderlandów. Również za każdym razem przystaję i z nieskrywaną radością podziwiam, jak coś, co z początku jest tylko myślą, z czasem przybiera realne kształty.

Prawo Pracy i Zabezpieczenia Społecznego zmienia się w obrębie trzech obszarów: umacnia pozycję pracowników tymczasowych, pozwala na szybsze, tańsze i uczciwsze zwolnienia, daje bezrobotnym szansę na szybszy powrót do pracy.

 

Reklama

Galeria

  • Bal Karnawałowy 2012
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Dzień Dziecka 2012
  • Mini galeria 04
  • Ani Mru Mru
  • Miss Fitness
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Agnieszka Steur
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Mini galeria 03
  • Koncert Budki Suflera
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Majówka Comblain La Tour 2010